Een topavond: gezellig, ongedwongen en echt iets creëren Gilliane, arts-assistent IC Slotervaart Ziekenhuis Gilliane mag gerust een hobbykok heten. Thuis, in haar appartement in Amsterdam, probeert ze graag nieuwe recepten uit. Het schap met kookboeken dijt elke verjaardag wat verder uit. Met haar collega’s van de Intensive Care en de Medium Care van het Slotervaart Ziekenhuis bracht ze een bezoek aan de Kookschool in Westerpark. “Het was een gezellige en leerzame avond en het was fantastisch om van echte koks wat kneepjes van het vak te leren.”

In het dagelijks leven heeft Gilliane (Haarlem, 1984) een ‘pittige maar prachtige’ baan. Ze is arts-assistent op de IC van het Slotervaart Ziekenhuis. Zwaar en verantwoordelijk werk. “Het is niet zo dat ik continu stress voel, maar we hebben als collega’s niet altijd tijd om bij te praten”. De meeste van hen ziet Gilliane alleen tijdens diensten of bij de overdracht. “Voor ons is een teamuitje dus heel belangrijk. Het is een kans elkaar in een relaxtere setting beter te leren kennen.”
De keuze viel op de Kookschool in Westerpark. “ Een goede keus. En een prachtige en centrale locatie in stad”, aldus Gilliane. “Het oude fabriekshuisje is heel apart. Industrieel met buizen enzo. Midden in de ruimte stonden de kooktafels en de fornuizen en in een grote L-vorm stonden de tafels.”
De 38 man, van baliemedewerkers tot verpleegkundigen en artsen, werden ingedeeld in vier groepen. “Iedere groep was verantwoordelijk voor een gang”. Gilliane werd ingedeeld bij het dessert. “Het leuke was, dat we geen standaardtoetje gingen maken. Geen ijsbolletjes met choco-schaafsel. We kregen een recept van chocolade-mousse met crème anglaise“. Voor Gilliane was het extra leuk. “Thuis heb ik al enkele keren geprobeerd een mousse te maken, maar die mislukte steeds. Dit was dus een mooie kans om te zien hoe het moet”.
Nieuwe move
Voor de jonge arts-assistent was die begeleiding een belangrijke reden waarom ze de avond zo leuk vond. “Het was fantastisch om van echte koks wat kneepjes van het vak te leren. Daarbij hadden ze prachtige verse spullen en het juiste keukengereedschap”. Gilliane leerde bijvoorbeeld dat ‘roeren’ en ‘roeren’ twee verschillende dingen kunnen zijn. “In het recept stond dus dat je de saus moest roeren, maar daar bleek een speciale move voor te zijn. Die move haal je niet zo makkelijk uit een recept op papier”, lacht ze. “Daarvoor heb je toch een professional nodig die het uitlegt en voordoet.”
Het andere belangrijke punt van de avond was, wat Gilliane betreft, de gezelligheid. “De ongedwongen sfeer, terwijl je toch met zijn allen wat creëert. Je kookt met zijn allen, dat is al gezellig, maar daarna moest iedere groep zijn eigen gerecht presenteren en opdienen. Dan eet je toch anders dan dat je met zijn allen naar een restaurant gaat na het paintballen. Je doet echt je best om te proeven”.
Gilliane houdt dus van koken, zoveel is duidelijk. Maar zaten er geen mensen bij die de keuken liever mijden? “Eigenlijk was de hele groep enthousiast. Zij die dat niet op voorhand waren, lieten zich door de groep en koks meesleuren. En de enkeling die thuis de potten en pannen ook niet aanraakt, maakte foto’s en filmpjes en hield de glazen gevuld. Iedereen heeft het leuk gehad, dat weet ik zeker.”
Een topavond!
Gilliane zou Westergoud dus aanbevelen, daarover hoeft ze niet lang na te denken. “Voor personeelsuitjes, verjaardagen van iemand die van koken houdt of groepen vrouwen en meisjes. De koks loodsen je heel relaxed door een moeilijk menu heen. Ze zitten er niet bovenop of zoiets, noch staan ze de hele zaal te entertainen. Ze accommoderen het proces. En het lekkere eten, de leuke entourage en de groep zelf doen de rest. Het was een topavond”.