Een kookworkshop is aan Ad Weterings (Ter Heyden, 1956) wel besteed. Weterings is een meer dan verdienstelijk hobbykok, met een voorliefde voor de Franse en Italiaanse keuken. Bijna elk weekeind heeft hij een vaste groep vrienden te eten en hij maakt deel uit van diverse kookclubjes. Toen het Slotervaart Ziekenhuis dan ook besloot om met de hele IC-afdeling deel te nemen aan een kookworkshop, stond Weterings vooraan.
Rollen vallen weg
Vanuit zijn  vroegere rol als manager zag Wetering precies waarom het Slotervaart voor dit type ‘uitje’ had gekozen. “Allereerst is het van belang dat je iets met elkaar gaat doen. Dat is goed voor de sfeer en de saamhorigheid. Daarbij is koken iets heel universeels, en toch in niets hetzelfde als ons dagelijkse werk.” Het samen koken werkte erg bevrijdend voor het team. “De functies en rollen vallen weg als je een andere klus te klaren krijgt”, vertelt hij. “Als je kookt tellen andere kwaliteiten dan wie er dokter is, of zuster, of schoonmaker of chirurg”.
Goed voor de teamgeest
“Je merkte tijdens het koken dat iedereen bij iedereen ging kijken en proeven. Er werden complimenten en tips uitgewisseld, maar men durfde elkaar ook kritiek te geven. Dat doe je in je dagelijkse werk toch minder. Ik vond juist ook dat erg goed voor de teamgeest”. Weterings was blij dat hij niet wéér ging paintballen of een puzzeltocht moest doen. “Ik vind dat te passief. Of beter nog: het is niet interactief. Je hebt minder gelegenheid tot praten in zo’n setting. Nu waren we, in kleinere teams, echt samen iets aan het creëren ”.  
Professionele begeleiding
Voor Weterings heeft de keuken weinig geheimen. Hij zelf wist zich dus wel raad met het fraaie doch gecompliceerde menu dat de koks hadden voorbereid. “Maar ik zag wel dat andere veel opstaken van de professionele koks die ons begeleidden. Die deden dat op een hele relaxte en gezellige manier.” Hem was met name de rosbief, het hoofdgerecht opgevallen. “Dat is, voor zo’n lekengroep,   best een dappere keuze. Rosbief kan makkelijk te droog worden. Leuk dat de koks daarvoor hadden gekozen.”
Net zoals een goede activiteit, is ook een goede locatie erg belangrijk voor een bedrijfsuitje, weet Weterings. “De plek, midden op het Westergasterrein, is perfect. Groot genoeg voor een groep van vijftig man. We konden makkelijk rondlopen en een babbeltje maken, terwijl de ruimte ook nog knus en prettig was”.
Nieuwe talenten
Weterings heeft dusdanig veel ervaring met koken, dat hij niet echt nieuwe dingen heeft geleerd. “Het niveau is toch afgestemd op de grote gemene deler”, vat hij samen. “Maar ik kan me voorstellen dat ik met een club vrienden een gevorderde workshop zou volgen”. Oosters koken zou hem wel aanspreken. ”Daar heb ik helemaal geen ervaring mee.” Toch heeft ook wel wat nieuws ontdekt tijdens de workshop bij WesterGoud. “Er blijken een aantal collega’s met verborgen talenten te zijn. Zowel op gastronomisch als op logistiek vlak. Ik ga hen maar eens polsen of ze geen lid willen worden van een van mijn kookclubjes. Zo zie je maar wat er van zo’n uitje komen kan…”